تعاریف و اصطلاحات ملکی و آپارتمان

 

 

 

برخی از اصطلاحات پرکاربرد در قرارداد های ملکی را در زیر توضیح خواهیم داد :

۱ ) بیع :

در قانون مدنی و سایر قوانین ما از واژه بیع به معنای خرید و فروش استفاده می شود. از نظر اصطلاحی به معنای انتقال مال در مقابل عوض معین و معلوم می باشد مثلا فروش یک دستگاه آپارتمان در مقابل مبلغ معینی پول و از همین رو در ماده ۳۳۸ قانون مدنی مقرر گردیده : بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم.

۲ ) مبیع و ثمن :

به چیزی یا مالی که موضوع قرارداد است مبیع گفته می شود مانند معامله یک قطعه زمین یا یک دستگاه آپارتمان و به پول یا چیزی که در مقابل خرید ملک پرداخته می شود ثمن گفته می شود که معمولا به صورت پول نقد یا چک از سوی خریدار به فروشنده تسلیم میشود.در بند ۱ ماده ۳۶۲ قانون مدنی مقرر شده : به مجرد وقوع عقد بیع ، مشتری مالک مبیع و بایع مالک ثمن می گردد.

۳ ) طرفین عقد :

در عقد بیع به فروشنده بایع گفته می شود و به خریدار مشتری.

۴ )  انشاء عقد :

معمولا به وجود آوردن عقد را که با توافق و تراضی بایع و مشتری ایجاد می شود را انشاء عقد می گویند.

۵ ) ایجاب و قبول :

یعنی الفاظی که با گفتن آن طرفین عقد اراده و تصمیم خود را به ایجاد عقد بیع به طرف مقابل اعلام می نمایند که برای استفاده بعدی از اثر این اعلام اراده آن مکتوب و امضاء می نمایند.

 

نکته : در عرف گاهی به جای عقد از واژه قرارداد استفاده می شود و به جای بیع از قرارداد فروش یا خرید یا مبایعه نامه و برخی واژه های دیگر استفاده می شود که صرف نظر از برخی اختلاف نظرها ولی در کل همه آنها منظور و مقصود واحدی دارند. یعنی انجام معامله ای که نتیجه آن انتقال یک مال ( مثلا آپارتمان ) در مقابل وجهی معین است.

 

۶ ) عقد

یعنی با یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر متعهد به انجام کاری یا انتقال مالی شوند و این موضوع مورد قبول و رضایت آنها باشد.

مثلا در عقد بیع آپارتمانی یعنی قرارداد فروش آپارتمان ، فروشنده با امضای قرارداد در مقابل خریدار متعهد به انتقال آن به صورت رسمی در دفترخانه می شود و خریدار نیز متعهد به پرداخت ثمن معامله به فروشنده در زمان معین می گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *